
Voor mijn zelfportret "naakt" wilde ik mijzelf op een ongebruikelijke situatie naakt fotograferen. Dat had ik als concept ingeleverd. Lekker veilig omdat dit me veel ruimte gaf om een het juiste moment af te wachten.
En dat moment kwam; we waren met de fotoacademie in een mooi katholiek kerkje. Ik zag direct de biechtstoel. Ik keek naar opzij en dacht snel; "Kan dit? In theorie kan het wel; gewoon schieten. Maar kan het moraal gezien? Ik vond dat het zeker kon na wat ik afgelopen maanden had gehoord op het nieuws. Het moet maar gaan heten "De naakte waarheid"
Ik was analoog bezig met de Mamiya. Zo wilde ik hem ook maken. Ik had hem helemaal klaarstaan Polaroid erin. Zelfontspanner, Uitkleden en schieten maar. Om de goeie hoogte te krijgen ging ik op een stapeltje bijbels zitten. Klik......... Aankleden en snel kijken. Met Polaroid moet je even wachten dus was spannend. Zwart!!!! Niet gelukt???? Hoe kan dat nou? Had net toch ook foto's gemaakt die wel lukten? Nog een keer en zelfde verhaal. Moest nu wel opschieten omdat de pastoor ieder moment kon binnenwandelen. Na drie keer mislukt dacht ik dat misschien iemand van boven dit niet tolereerde. Mijn gedachten gingen razendsnel door mijn hoofd. Wat nu? Digitaal! Daar kan niemand tegen op, ha ha. Snel weer uitkleden (vierde keer) en schieten maar!
Gelukt! Het is een goeie foto vind ikzelf. De juiste sfeer , en de onschuld straalt van me af: -). Deze foto past zo erg bij mij! Ik twijfel nog of ik hem laat zien.
Met dank aan mijn fantastische docente die me steunde in dit idee; Cissie van der Ven.